Magic moments

  Во моето пошироко семејство имаме повеќе просветни работници, дури и јас за еден краток период работев во образование, па со тоа веќе знаев што се случува и како отприлика работи ситемот во Македонија. Иако поголемиот дел од моето образование го поминав во пост југословенска Македонија, можев некако да си направам паралела како беше и како е сега.  Меѓутоа додека не почнаа моите деца да одат на училиште ме немаше удрено реалноста в глава за да сфатам до каде стигнале работите. На последниот родителски состанок, покрај вообичаените проблеми со незауздани насилни соученици и немање основни услови за настава како креди, печатач, тоалетна хартија и сапун (пред короната, подоцна им даде министрството малку сапун, мораа) училиштето побара од нас родителите да собереме пари за да купиме ролетни за училницата. Ова е факт, како јас го перцепирав барањето е мое лично гледиште, како им ја продадоа идејата на останатите родители е приказна за другпат, можеби јас грешам... ролетните се н...

  Еднаш порано имав потреба да заменам адреса на живеење од Кичево во Битола. Како што е ред отидов да прашам како оди процедурата, но до тој момент веќе имав некое основно знање од правни процедури и здраворазумно размислување па процедурата ми изгледаше како на граница на лудост. Во последната ставка од условите гласеше:  „За да потрврдиме дека навистина живеете на наведената адреса во формуларот (потпишан лично од мене), ќе испратиме инспектор да провери на врата и да види дека навистина лицето се наоѓа на таа адреса. Ако лицето не е дома во моментот, ќе го праша соседот да потврди дека навистина лицето живее таму„ Ако и соседот случајо не е дома или ме мрази (што е поверојатно), следно ќе појде инспекторот на бајач за истиот да предвиди дали навистина јас би му отворил врата, кога не би бил на работа во моментот! Не можам да објаснам какво разочарување и чуство на гнев имав во моментот додека се расправав со службеникот, се чуствував како во романот Процес од Кафка. Нејсе,...

  Every time I watched some prepper's video or a how to bug out guide, I was comforting my self with the mantra: " Yea, that's all nice and cool, but am I ever going to need that in a modern day society ?"  As of recent events, apparently yes. I should have had at least a minimal plan of what to pack in a case of a bailout. Currently we are having major flood, biggest flood in Slovenia since recorded history. We had 250 l/m2 of rain in 2 days.  So as we were watching the news and seeing how people are air lifted to safety, I started thinking if I had to evacuate my family, required to bring bare minimum, what would I pack? More importantly how will I make sure it will stay dry? The only water proof bag I have is the one depicted above, it holds approximately 10 liters and has a strap. So I started packing... Two external hard disks with all our photos and videos (all our memories in them) All our cell phones Passports, IDs and bank cards The reserve car key, the orig...

  Јазикот За словенцките работи Не сум лингвист, ниту експерт за словенечки јазик, немам намера да деградирам или омаловажувам одреден јазик или луѓе што го користат истиот . Немам никави претензии ниту предрасуди за тоа кој или како стигнал до тоа што денес се користи за комуникација. Сметам дека јазикот е алатка која се развива за потребите на корисниците и е жива материја која еволуира заедно со времето, новините во општеството, како и географските и политичките околности на населението.  Единствената цел ми е да документирам како јас/ние го доживуваме учењето и секојдневната употреба на словенечкиот јазик , споредено со нашиот македонски јазик и споредено со останатите јазици што веќе ги познававме до одредена мера како англиски, шпански, српски итн.  Добро, штом го расчистивме тоа, сега да си кажам што ми лежи на срце. Словенечкиот јазик, иако навидум релативно лесен, најмногу поради заедничките зборови што ги има со македонскиот јазик, во стварност семантиката на г...

The sensation of hitting your pinkie toe on the corner of a sofa may seem unrelated to the concept of derivatives, but in reality, it has everything to do with it. The reason is that our sensors are not as sensitive to familiar stimuli as they are to new ones. This phenomenon is known as sensory adaptation, which is a reduction in sensitivity to a stimulus after constant exposure to it. Sensory adaptation helps free up our attention and resources to attend to other stimuli in our environment. A similar concept applies to the way we experience life. Our bodies are only interested in the "delta," or the rate of change that happens to us. For example, the first time you go on a plane, it is an amazing experience, but the last time, it is not as memorable. This is not the pilot's fault, but rather a result of our numbed senses, as we are not excited by anything less than 2Gs. However, a next flight on a fighter jet pulling 5Gs will be amazing again, as the delta of 3Gs makes ...

  These days drawing attention to one self has become increasingly more difficult. Further more catching the attention of a given person during scrolling through his/her feed is even harder. But that matters right? I mean popularity algorithms care about engagement, which makes sense all things considered, more audience means more ads, ergo more sells, ergo more profit, its Business 101. Don't get me wrong I am all for it, after all, money make the world go round.  So measuring popularity and consequently value based on engagement or likes this way makes sense, right? At least for online presence and influence, correct?  Well, take a look at another common use case. The same logic above applies in public polls and voting. The best voted party or option, is not the best one, it is just most voted. And since each vote counts the same, majority wins, more like a quantity over quality. But then how to make the voting/liking/subscribing fair? Furthermore if you post something ...

  Ги добивме визите, а кај ќе живееме? Стан под наем во Марибор Наоѓање на соодветен стан под наем е тешка и макотрпна работа во нормални услови и со физичко присуство, со ограничувањата за пандемијата, беше десет пати потешко. Не можевме да дојдеме во Словенија и лично погледнеме што се нуди, па моравме да се ослониме на проценката на наши пријатели да ги разгледаат становите што ги ставивме во потесен избор. Засекогаш ќе им бидеме благодарни за помошта. И покрај тоа, моравме да ги договараме огледите преку телефон од Македонија, што беше многу тешко не знаејќи словенечки јазик. И во моменти кога ќе успеевме да се разбереме, многу често добивавме одговор: Не го издаваме станот на странци. Гледано ретроспективно, сега разбирам и зошто, ама тоа е тема за нареден блог пост. Бевме притиснати од повеќе страни, од една страна по правила на визата, моравме најдоцна до 8 дена од добивањето на визата да влеземе во Словенија, од друга страна фирмата што не вработуваше, веќе не чекаше седум ...